Üşüyüordum
cnr | 06 Eylül, 2008 09:39Üşüyordum
En soğuğuydu gece
En yalnızıydı.
Evler vardı uzaklarda ışıyan pencereleriyle
Derdinden esen bi uğultu
Garip bi hüzün vardı şehirde
Üşüyordum
En soğuğuydu gece
En yalnızıydı
Küçücük bir balkondan hayata bakmaktaydım
O enkaz yığınlarının ardından yükselen bir binada
10.katındaydım gökyüzünün
Üşüyordum
Dedim ya soğuktu
Yalnızdı gece
Kimsesiz bir şiir dolandı ayaklarıma
Yanağıma aktı sıcacık bir damla
Isınmaya başlarken bir şarkı duydum radyoda
Isınamazsın ağlarken…diyordu
Üşüyordum
Her şeye rağmen yaşıyorum dedim
Aç değilim,açıkta değilim
Bir aşk acının binbir tanesinde
Binbir zahmetler içindeyim
Üşüyordum
En soğuğuydu gece
En yalnızıydı
Bir ruh abandı omuzlarıma
Bir el dolandı o ruhun en kuytularında
Bir koku doldu havaya
Tanıdık değildi yazık...
Yinede üşüyordum…
Sensizdi gece.
Ağladıkça üşüyordum..
Biraz daha…biraz daha belki de...
`yüzündeki çizgileri unuttum..Ağlamasın mı gece?..Dön artık!
Posted in
Genel .
Yorum: (0).
Trackbackler:(0).
Bağlantı
«Sonraki Yazı |
Önceki Yazı»